تحقیقات یک دانشجو معلم محقق

                                                                                                        با تشکر

از طرف:

عده ای از دانشجویان مهندسی شیمی-۸۵

عده ای از دانشجویان مهندسی شیمی-۸۴

عده ای از دانشجویان مهندسی معدن-۸۵

عده ای از دانشجویان مهندسی متالورژی-۸۴

عده ای از دانشجویان مهندسی شیمی-۸۳

و تعدادی از دانشجویان دانشکده برق

انتقادی بر اوضاع آموزش در ایران:

سلام

با عنایت به اینکه اکثر خانواده های ایرانی هر کدام حداقل یکی از فرزندانشان در سن رفتن به مدرسه  هستند و این دغدغه هر پدر و مادری است که فرزند خود را به مدرسه ای بفرستد که پیشرفت تحصیلی وی بسیار بالا بوده و از وجود دبیران با تجربه استفاده نماید.در این میان دو نکته اساسی هم از طرف خانواده ها و هم از طرف وزارت محترم آموزش و پرورش نادیده گرفته می شود که از قرار زیر است:

1.اولین بحث را از خانواده ها شروع می کنیم.متاسفانه در اکثریت خانواده ها فقط به این نکته توجه می شود که فرزند دلبندشان در مدرسه راحت باشد.همه او را دوست داشته باشند و همیشه او را تشویق نمایند.هرگز به فرزندشان  تذکری از طرف اولیای مدرسه داده نشود و به عبارت خودشان بچه از نظر روحی آسیب نبیند و معتقد هستند که مدارس غیر انتفاعی هم برای این امور راه اندازی شده اند.

اما سخن من اینجاست که این تفکرات اکثرا درست هستند اما بحران هایی را در پی دارند.

در این میان رفتار بدون آینده نگری بعضی از اولیا شخصیت و عزت شغلی دبیران دلسوز را زیر سوال می برد که متاسفانه این معضل هم اکنون به دانشگاه ها هم کشیده شده است و اکثر اساتید از این موضوع گله دارند و خواستار اصلاح پایه ای  در این این زمینه هستند که باید از مدارس شروع شود و نکته اصلی اینجاست که با روند رو به رشد این معضل دیگر کسی علاقه ای  به انتخاب شغل معلمی از خود نشان نمی دهد.

2.در قسمت دوم بحث به کاستی هایی که در بخشنامه های ارسالی از طرف وزارت محترم  وجود دارد می پردازم.از مقصر بودن اولیا بحث شروع شد و بهتر است به مقصر بودن ما معلمان هم ختم شود.در این میان اکثر این کجروی ها هم تقصیر خودمان است.(در حاشیه بحث اعلام می دارم بنده خود فعلا دبیر ریاضی بوده و مشغول تحصیل در رشته مهندسی شیمی هستم.پدر و مادرم از دبیران واقعا دلسوز و زحمت کش این کشور هستند و موی خود را در این راه سفید کرده اند.)پس این حرف حرف یک معلم تازه کار نیست.برگرفته از تجربه دبیران پیشکسوت این کشور است .درد دل کسانی است که عمر خود را در راه تعلیم و تربیت کودکان معصوم ایرانی گذاشته اند.

وزارت محترم آموزش و پرورش،مدیریت محترم سازمانها،مدیریت محترم ادارات کل و شعبات تابعه و ....

وقتی که در هر ارگانی با کارمندانی که به درستی به وظایف خود عمل نمی کنند برخورد می شود چرا در آموزش و پرورش خودمان هیچ نظارتی بر فعالیت های علمی دبیران نمی شود؟چرا؟!

چرا وقتی در یک منطقه دور افتاده روستایی  به خاطر دیر حاضر شدن یکی از همکاران سرویس یک ساعت با تاخیر حرکت می کند و همه کودکان معصوم روستایی جلوی در مدرسه از سرما کبود می شوند و اشک می ریزند کسی به فریاد آنها نمی رسد؟چرا با همکار خاطی  برخورد جدی نمی شود یا بهتر است بگوییم اصلا با او برخورد نمی شود؟(این امر را نمی توان تکذیب کرد چون خود شاهد این مسئله بوده و هستم)؟!

چرا وقتی دبیری در پایه ابتدایی به درستی مسئولیت خود را انجام نمی دهد و دانش آموزانم بعد از رسیدن به مقطع راهنمایی هیچ کدام جدول ضرب ساده،ضرب و تقسیم،مسائل ساده درس علوم و ... را نمی دانند و بجای تذکر و توبیخ دبیر ایشان از وی به دلیل قبولی ۱۰۰٪ تقدیر نیز به عمل می آید؟

 چرا باید دبیران کم کار و بهتر است بگوییم بی مسئولیت باید به مناطق محروم فرستاده شوند؟چون حرف مردم این منطقه به جایی نمی رسد!؟حال من این مطلب را می نویسم که برسد نه حرف من.درد دل صدها کودک معصوم که به دلیل نبود نظارت وزارت محترم از طریق شعب تابعه در سرمایی که من معلم در داخل سرویس پاهایم سرمازده می شود با لباسی  نازک و نامناسب برای زمستان در جلوی مدرسه در انتظار معلمانشان از سرما زاری کنند.!! مطمئن هستم همه همکاران من در تمام ایران در این مورد با من هم عقیده هستند.

بدین وسیله از ریاست محترم جمهور، وزارت محترم آموزش و پرورش و تمام کسانی که در این زمینه مسئول هستند تقاضا دارم با برخورد شدید با همکارانی که در حق کودکانمان، آینده سازان این مملکت ظلم می کنند و در ذهن کودکان معصوم جلوه نامناسبی از معلمی ،این شغل مقدس ایجاد می کنند  کشور عزیزمان را در راه رسیدن به آینده ای روشن یاری نماییم.

تقاضا دارم از این همکار جوان خورده نگیرید.

لطفا نظر موافق یا مخالف خود را در رابطه با این مقاله انتقادی برایم در بخش نظرات ثبت نمایید.

با تشکر

بدین وسیله ضمن تبریک روز معلم از زحمات دبیر فرهیخته شیمی شهراستان اهر جناب آقای زین العابدین زینی زاده نهایت تشکر و قدردانی خود را ابراز داشته و برای ایشان آرزوی سلامتی و طول عمر داریم.

 از طرف:دانشجویان اهری مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی سهند تبریز